Read The Minds of Billy Milligan by Daniel Keyes Online

the-minds-of-billy-milligan

A portrait of a tortured young man, arrested for a series of kidnappings and rapes, explores the world of a multiple personality, whose traumatic childhood shattered his mind into twenty-four distinct personalities....

Title : The Minds of Billy Milligan
Author :
Rating :
ISBN : 9780394519432
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 374 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

The Minds of Billy Milligan Reviews

  • erigibbi
    2019-03-24 03:54

    Il 27 ottobre 1977 la polizia di Columbus arresta il ventiduenne Billy Milligan con l’accusa di aver rapito, violentato e rapinato tre studentesse universitarie. Billy ha vari precedenti penali e contro di lui ci sono prove schiaccianti ma, durante la perizia psichiatrica richiesta dalla difesa, emerge una verità sconcertante: Billy soffre di un gravissimo disturbo dissociativo dell’identità. Nella sua mente «vivono» ben 10 personalità distinte, che interagiscono tra loro, prendono di volta in volta il sopravvento e spingono Billy a comportarsi in maniera imprevedibile.Nel corso del processo si manifestano Arthur, 22 anni, che legge e scrive l’arabo; Danny, 14 anni, che dipinge solo nature morte; Ragen, 23 anni, iugoslavo, che parla serbo-croato ed è un esperto di karaté; Christene, 3 anni, che sa scrivere e disegnare, ma soffre di dislessia; e poi Allen, Tommy, David, Adalana e Christopher. […] una svolta storica, sia nel campo della legge sia in quello della psichiatria.Billy rimane un rebus irrisolto fino a quando, durante il ricovero in un istituto specializzato, a poco a poco non affiorano altre 14 identità autonome, tra cui spicca «il Maestro», la sintesi della vita e dei ricordi di tutti i 23 alter ego. Questo libro è la descrizione reale, fino a oggi, della vita di William Stanley Milligan: il primo individuo nella storia degli Stati Uniti a essere stato dichiarato non colpevole di gravi crimini per ragioni di infermità mentale, in quanto affetto da disturbo da personalità multipla o disturbo dissociativo dell’dentità.Una stanza piena di gente è suddiviso in tre parti principali.La prima parte, Il tempo della confusione, narra la storia di Billy a grandi linee prima che egli venga ricoverato e curato. In questa parte lo stile utilizzato da Keyes sembra quasi da “lista della spesa”: non è romanzato ma piuttosto telecronistico; trovo che questo stile si adatti molto bene a questo racconto, considerando anche il fatto che si tratta di un libro di non-fiction ma sicuramente può risultare pesante per molti lettori, io stessa ho fatto fatica in certi momenti a rimanere concentrata.La seconda parte, Il Maestro, narra l’intera storia di Billy. Il Maestro infatti è colui che ha permesso la stesura del libro: solo lui è in grado di ricordarsi qualsiasi evento, fatto e ricordo della vita di Billy, fin da quando era bambino. Questa è anche la parte preponderante del libro e sinceramente è quella che ho letto più velocemente. Ero totalmente assorbita dalla vita di Billy, ne ero affascinata, incuriosita e ammaliata. Proprio qui il lettore ha infatti la possibilità di conoscere tutte e 24 le personalità di Billy e nonostante i crimini commessi si empatizzerà con lui e si spererà non solo in una sua guarigione ma anche in una vita migliore.La terza e ultima parte, Oltre la follia, descrive cos’è successo a Billy nel momento in cui degli incompetenti gli negheranno le cure. Il 15 aprile 1982, alle undici di mattina, dopo due anni e mezzo passati in tre ospedali di massima sicurezza dello Stato dell’Ohio, Billy Milligan fu riportato ad Athens.Una stanza piena di gente è, giustamente, un libro ricco di termini tipici della psicologia (es. nevrosi, psicosi, dissociazione, acting out, ansia da separazione…) che potrebbero non essere compresi appieno da chi non ha fatto studi di questo tipo.Trovo che questo libro debba essere tra i libri consigliati proprio nelle facoltà universitarie di psicologia di tutto il mondo e parlo proprio in nome di laureata in tale disciplina. Sebbene io abbia studiato esclusivamente bambini e adolescenti penso che Una stanza piena di gente sia una fonte enorme di informazioni su un disturbo che a mio parere non viene considerato in modo appropriato. Lo dico perché io stessa ho avuto a che fare con un professore che quasi negava l’esistenza e l’importanza del disturbo dissociativo di identità e questo, nel 2018, è assurdo.Lo stesso Milligan purtroppo non viene riconosciuto da tutti come una persona con tale disturbo e in conseguenza di ciò non solo non ha ricevuto (per un periodo di tempo) le cure adeguate ma è stato addirittura picchiato e insultato proprio da quelle persone che lo dovevano proteggere e che lo dovevano curare.Ho provato molta, moltissima rabbia nel leggere tutto ciò. Lo Stato dapprima lo ha assolto dai crimini commessi per infermità mentale, dandogli la possibilità di essere curato da buoni professionisti, e poi, inspiegabilmente, proprio quando Milligan stava migliorando e aveva delle possibilità di vivere una vita degna e rispettabile, gli ha revocato tutto: i medici e chi credeva in lui e nella sua malattia; le cure e la possibilità di dipingere, valvola di sfogo nonché passione che gli permetteva di racimolare qualche soldo. In sostanza lo Stato gli ha tolto la dignità e la possibilità di avere una vita migliore.Una stanza piena di gente di Daniel Keyes è un libro scritto divinamente.Una storia che cattura il lettore dall’inizio alla fine.Una fonte di informazione per chi vuole conoscere più approfonditamente il disturbo dissociativo dell’identità.Un libro che mette in risalto il lato umano di chi ha un disturbo mentale da cui vuole guarire.Un libro che denuncia la malasanità, l’ignoranza di giudici e soprattutto dei medici che dovrebbero tutelare la salute psicofisica dei propri pazienti ma che preferiscono farsi trasportare dal menefreghismo. Quando si cerca di aiutare delle persone mentalmente disturbate, insisteva lei, bisogna mettere da parte i sentimenti di vendetta e preoccuparsi dell’individuo.Una stanza piena di gente è un libro che deve essere letto almeno una volta nella vita.

  • Anna
    2019-04-06 02:46

    У меня нет проблем. Я - часть проблемы.Очень давно уже знала о существовании такого диагноза, как "множественные умы", но за книгу почему-то браться не хотелось. А недавно, после прочтения кучи статей на Википедии, снова вышла на эту тему. И на этот раз, сразу же скачала книгу и на одном дыхании осилила все произведение. Хотя вру немного, не на одном дыхании. С середины, когда началось описание жизни Билли, немного заскучала, потому что все таки больше хотелось узнать, чем всё закончилось в итоге...Интересная и несомненно увлекательная история, написана сухим и документальным языком. И это нисколько не уменьшает её художественной ценности. Так даже лучше. Таким образом Дэниел Киз рассказывает нам историю Билли Миллигана, человека с 24 личностями внутри, страдающего от такого "соседства". Узнает он о свое богатом внутреннем мире только попав в тюрьму за изнасилование, где выясняется, что помимо самой личности "Билли" в нем обитает еще несколько десятков людей. Самое потрясающее, что каждая такая личность обладает своим уровнем IQ и акцентом, владеет только ей доступными талантами. До сих пор не представляю, как такое возможно! Совершенно непонятное и, тем не менее, документально зафиксированное явление расстройства психики. Читать обязательно для расширения своих знаний.+63 комментариякомментироватьподелитьсяредактироватьссылка

  • Frank Tibbetts
    2019-03-22 22:32

    Author Daniel Keyes has presented a very riveting description of the human condition if it is pushed too far. I have read this book twice and I have to say that it is one of the best books I have ever read. Enduring unbelievably cruel tortures as a child at the hands of his stepfather, including sodomy and being forced to dig his own grave-and yes, being buried alive in that same grave, Billy Milligan's mind fragmented into 24 seperate and distinct personalities. I have posted the alter ego's below from this book, so that the potential reader can see how fantastic, and at the same time, how horrifying this man's condition was at the time of his arrest for several campus rapes, which he claimed he had no rememberance of committing. 1. Billy Milligan (William Stanley Milligan) is the core personality. 2. Arthur is a sophisticated Englishman. He is an expert in science and medicine. He is in "the spot when intellectual thinking is required. 3. Ragen Vadascovinich is the "keeper of hate". Ragen is Yugoslavian, has a Slavic accent and he can write and speak in Serbo-Croatian. He controls the spot when danger is immenent. 4. Allen is a con man and a manipulator. He is the most common person to talk to the outside world. He plays the drums and paints portraits. Also the only right-handed self. He is the only personality that smokes cigarettes. 5. Tommy is the escape artist; he is often confused with Allen. He plays the tenor sax and is an electronics expert. He is also a painter, specializing in landscapes. 6. Danny is afraid of people, especially men. He only paints still lifes, saying that this was because Chalmer made him dig his own grave and buried him in it. 7. David, age eight, is the "keeper of pain". He comes to the spot to take the pain of the others. 8. Christene, age three, was the one who would stand in the corner in school when "Billy" would get in trouble. She has dyslexia, but Arthur taught her to read and write. Ragen has a special bond with her. 9. Christopher, Christene's brother, plays the harmonica. 10. Adalana, a lesbian, cooks and cleans house for the others, and writes poetry. Milligan's attorney claimed that Adalana had admitted to committing the rapes without the knowledge of Milligan or the other alters 11. Phil is a thug and took part in planning some small time crimes. Has a Brooklyn accent. Marked due to him being a criminal. 12. Kevin is a criminal planner; he helped devise a plan to rob a drug store. Labeled also because he is a criminal. 13. Walter is Australian. He calls himself a big-game hunter and has an excellent sense of direction. Was often used as a spotter. He was labeled because he shot and killed a crow. 14. April only has thoughts about destroying Billy's stepfather. Declared an Undesirable when she convinced Ragen to kill Chalmer. Luckily though Arthur was able to talk him out of it at the last second. 15. Samual is the Jewish person. He is the only one who believes in God. Was marked because he sold some of the other people's personal paintings. 16. Mark is the workhorse. He is often referred to as the zombie because he does nothing unless he is told, and will stare at walls when bored. 17. Steve is the impostor, he uses imitations for comedy. Steve never accepted that he was an MP. He was made to be undesirable because his comedy caused the family problems. 18. Lee is the prankster and his practical jokes normally get the family into trouble. He does not care about consequences for his actions. He was made an undesirable because one of his jokes put them into solitary confinement. 19. Jason is the pressure valve. He was used at the beginning to release tension for the family, but he caused them to get into too much trouble and was marked as an undesirable. 20. Bobby always dreams of leading some adventure or fixing some global crisis, but he has no ambitions and was labeled due to that fact. 21. Shawn, who is four and deaf, makes buzzing sounds so he can feel the vibration in his head. He was labeled an undesirable because there was no benefit from being deaf later on in life. (Even though he is an undesirable he was never cast into the shadows beyond the spot; he was just never allowed to take the spot.) 22. Martin is a snob, from New York. He wants things just handed over to him without earning them. 23. Timothy worked in a florist shop until he encountered a homosexual who flirted with him. He went into his own world after that. The Teacher 24. (Note: the teacher is not an Undesirable.) The Teacher, was by far the greatest milestone to helping Billy achieve fusion. He is the sum of all other 23 people put together, and has almost total recall of all the other people's actions and thoughts. There are several pictures in this novel of exquisitely detailed paintings his personalities created while he was incarcerated that simply dumb-founds me. I like this book because it is REAL. I strongly recommend this book to anyone who has ever wondered how far the human mind will go to protect itself.

  • Mikheil Samkharadze
    2019-03-24 19:42

    რამდენიმე საათია ვცდილობ გონება მოვიკრიბო და რევიუ დავწერო. ასე იმიტომ კი არ ვარ, რომ ცუდი წიგნია ან დიდად არ მომეწონა, პირიქით - იმდენად მაგარი წიგნია და იმდენად დამაფიქრებელი და იმდენ ურთიერთსაპირისპირო ემოციას იწვევს, რომ ჯერ კიდევ ვერ გავრკვეულვარ.. არც კი ვიცი საიდან დავიწყო წერა..უმეტესობას ასე თუ ისე მაინც გვსმენია ბილი მილგანის შესახებ. ზოგს მის სასამართლო ისტორიაზე სმენია, ზოგს ჩანაწერები უნახავს, ზოგმა იცის, რომ ლეონარდო დი კაპრიო შეასრულებს მის როლს შემდეგ ფილმში, ზოგმა იცის მისი დაავადების შესახ, მაგრამ მაინც აბსოლუტურ უმეტესობას მისი განსაცვიფრებელი ცხოვრების შესახებ არაფერი სმენიათ. წარმოიდგინეთ ადამიანი, რომელის თავშიც სხვა 24 ადამიანი ცხოვრობს. ხან ერთი მართავს მის სხეულს და გონებას, ხან - მეორე, მესამე, მეთექვსმეტე და სხვ. ეს ყველა ცალკეული პიროვნება განსხვავდება ერთმანეთისგან, ასაკით (ზოგი პიროვნება 3-4 წლისაა, ზოგ 26-ის), აღნაგობით, ხმის ტემბრით, იერით, ქცევის მანერებით, წარმოშობით (ბრიტანელი, იუგოსლავიელი, ბრუკლინელი და სხვ.) და სქესითაც კი (რამდენიმე მათგანი ქალია). ახლა ეს, რა თქმა უნდა, ვერ წარმოგიდგენიათ, ან ძალიან "ლაითად" უყურებთ, მაგრამ წარმოიდგინეთ, რომ ლაპარაკებით ზრდარული მამაკაცის სხეულის მქონე ბავშვს, რომელიც უცებ იუგოსლავიელ რეციდივისტად გადაიქცევა, რომელიც თავის მხრივ ბრიტანული აქცენტით მოსაუბრე დახვეწილ ჯენტლმენად გადაიქცევა. პიროვნებები მილიგანის გონებაში დაყოფილია საჭირო და არასასურველ ანდროიდებად: 10 კარგი ადამიანია, დანარჩენი 13 არასასურველი - კრიმინალური მენტალიტეტის მქონე, ჩხუბისთავი, ყალთაბანდები, ამპარტავენბი და სხვ. და არის კიდევ ერთი - "მასწავლებელი" - ძირითადი ბილი, რომელიმაც ეს ყველა სხვა ანდროიდი შექმნა და ერთადერთია, რომელმაც იცის ბილის ცხოვრების ყველა ეტაპი, რომელი პიროვნება რას აკეთებდა. წიგნი იმდენად გამაოგნებელია, რომ ხშირად მიწევდა ჩემი თავისთვის იმის შეხსენება, რომ ეს ყველაფერი რეალობაა, ნამდვილი ამბავია, დოკუმენტური მასალაა და არა ფენტეზის ჟანრის მორიგი წიგნი. არადა ნამდვილი ფენტეზია. იმდენად საინტერესო და ჩახლართული მოვლენები ხდება, რომ გაოგნებული რჩები. მოვლენები 1970-იანი წლების ბოლოსკენ ვითარდება. და მაინც შოკში ჩაგაგებთ ამერიკის ფსიქიატრიულ თუ სასჯელაღსრულების სისტემაში მომუშავე ადამიანების გულგრილობა და განსაკუთრებით სიბოროტე. პოლიტიკოსები, რომლებც მილიგანის საქმეზე ქულებს იწერენ და მანიპულირებენ ამომრჩევლის გრძნობებით, აქეზებენ ხალხს სისასტიკისკენ, იყნებენ სიძულვილის ენას, ბინძურად იყენებენ პრესას თავს საარგებლოდ და იყენებენ სასჯელაღსრულების სისტემასა და სასამართლოს ერთი "მრავლობითი პიროვნების" სინდრომით დაავადებული ადამიანის გასატეხად. ეს ყველაფერი იმდენად გამაღიზიანებელია, რომ წიგნის კითხვისას ბრაზს ვერ მოვერიე და არაერთხელ გულიანად შევიგინე. ეს წიგნი ნათელი მაგალითია იმისა, თუ როგორ ეშინია ხალხს მასისგან განსხვავებული ინდივიდების. ურჩევნიათ ჩაქოლონ, გააქრონ, მოსპონ, ოღონდ მათგან განსხვავებულის ატანა არ მოუწიოთ. კი ბილი მილიგანის ერთ-ერთმა პიროვნებამ ჩაიდინა დანაშაული: გაქურდა 3 ქალი, სცადა მათი გაუპატიურება, მაგრამ მხოლოდ ერთთან ჰქონდა სექსუალური კავშირ. მაგრამ თქვენ მაინც ბილის მხარეს დაიჭერთ. დამერწმუნეთ! და, რაც მთავარია, ბილი მილიგანი სასამართლომ ამ საქმეში უდანაშაულოდ სცნო!ძალიან კარგი წიგნია ძალიან საინტერესო ქეისზე. ერთი სული მაქვს, როდის გამოვა მომდენო წიგნი მილიგანის ცხოვრებასა და მკურნალობაზე და ფილმი, რომელშიც დარწმუნებული ვარ, ლეონარდო ძალიან მაგრად შეასრულებს ბილი მილიგანის 24-ვე პიროვნების როლს!პ.ს. წიგნის ყდას აქვს ერთ-ერთი საუკეთესო დიზაინი, რაც კი ოდესმე მინახავს!

  • Irene
    2019-04-05 19:34

    I read this book in 1988 as I have always been fascinated with 'split personalities' and the fact that this is a local story (based in Ohio... Milligan even spent time in Zanesville and was treated in Columbus). Daniel Keyes does a fantastic job of introducing the reader to all of Milligan's personalities and helping you understand what daily life was like for Milligan.

  • KnownAsLavinia
    2019-03-30 19:37

    L’esistenza di questo libro è senza mezzi termini, IMPORTANTISSIMA. Immagino che a livello scientifico ci saranno altri testi che gli addetti ai lavori utilizzano per le loro ricerche ma, che ci sia un testo non scientifico, che in maniera divulgativa e riportando solo i fatti aiuta la persona comune ad entrare nelle mille sfaccettature della mente umana è vitale. Il libro tecnicamente non è perfetto, anzi. Molto lento, didascalico, a volte noioso, ma penso che l’obiettivo di Keyes fosse quello di mettere insieme più informazioni possibili per darci un quadro generale e cronologico della vita di Billy. la storia è romanzata il meno possibile per evitare qualsiasi tipo di critica, viene chiesto solo di affrontare la lettura con una mente aperta. Lettura comunque interessantissima a tratti sconvolgente.

  • Serena (Cioccolato e Libri)
    2019-04-11 03:42

    Eccolo qui uno di quei libri che posso definire - senza aver paura di esagerare - una meraviglia indescrivibile.La vera storia di Billy Milligan e di tutte le sue ventiquattro personalità è davanti ai nostri occhi, spiattellata in un libro-documentario senza filtri, con la realtà scritta nero su bianco.È impossibile dire a parola quanto questo libro mi sia piaciuto, quanto la contorta storia di Billy mi abbia appassionata e quanto sia bella e coinvolgente la scrittura di Daniel Keyes. Mi hanno consigliato questo libro due anni fa e non ho voluto leggerlo, me lo hanno consigliato tre mesi fa e sono rimasta sulle mie. Ero convinta che sarebbe stata una lettura bellissima, ma non ero convinta che fossero i periodi adatti.Ora, ora era il periodo adatto.Quindi eccomi qui, adesso, a parlare di qualcosa che mi ha lasciata senza parole.Fermiamoci un attimo a pensare come dev'essere stato per Billy vivere così, con ventiquattro personalità pensanti in testa, e come dev'essere stato per chi lo ha conosciuto.Immaginiamo le sue conversazioni interiori e quelle fatte a voce alta, i battibecchi tra chi abitava nel suo cervello, e immaginiamo le registrazioni che hanno osservato i dottori nelle quali Milligan aveva un accento britannico e subito dopo serbo.Immaginate di perdere un pezzo di voi ogni volta che vi capita qualcosa di brutto, di avere in testa una persona che prende tutto il dolore, una che è capace di fare battute simpatiche, uno studioso, un uomo capace di sfogare la sua rabbia o una bambina di tre anni che non comprende ciò che la circonda.Potete immedesimarvi in Billy Milligan? Forse no, ed è per questo che dovete assolutamente leggere questo libro.

  • Razvan Zamfirescu
    2019-04-10 02:55

    Spicuiri din recenzia finala care se gaseste pe blogul meu..........................................Keyes a avut o răbdare fenomenală și a dedicat multe ore acestui caz ca să poate construi viața lui Milligan. Documentele pe care le pomenește autorul de-a lungul cărții sunt edificatoare pentru munca depusă de acesta pentru a forma puzzle-ul care este viața și mintea lui Milligan și pentru a-l prezenta lumii într-un mod cât mai onest. Recunosc că am citit cartea și mi s-a făcut pielea de găină adeseori.În corpul lui Milligan coexistă 24 de personalități – toate sunt trecute în revistă la începutul cărții – și fiecare are povestea sa, felul său de a trăi, de a se raporta la ceilalți, de a-și câștiga traiul. Cele mai importante dintre acestea sunt: – William Stanley Milligan este personalitatea de bază, cel recunoscut mai târziu drept Billy cel nefuzionat; – Ragen este purtătorul urii. Este iugoslav și este responsabil cu apărarea celorlalți. Este și singurul care are voie să umble cu arme de foc și preia controlul când Billy este la închisoare; – Arthur este englez, autodidact în fizică și chimie, rațional, lipsit de emoții, citește și vorbește curent limba arabă; – Allen are 18 ani este escroc și manipulator; – Tommy este maestrul evadărilor; – David este un puști de 8 ani și este păstrătorul durerii și Christene care are 3 ani. Toți, mai puțin Ragen, pictează. Printre dezirabili mai sunt Christopher, fratele lui Christene, și Adalana care este lesbiană........................................

  • Staring·Girl
    2019-04-04 23:48

    “Do you want someone to write about you, Billy?” Caul asked.“I guess I could use the money. When I get better and go out into society, I’ll need something to support me. Who would give me a job?”“Aside from the money, how do you think you’d feel about the whole world reading about your life?”Billy frowned. “I think people should know. It could help them understand what child abuse can lead to.” Μια ψαλιδιά ένιωσα στο νουσαν να'χε χωριστείέπιασα να το ράψωμα δεν ταίριαζε η κλωστή.I felt a cleavage in my mindAs if my brain had split;I tried to match it, seam by seam,But could not make them fit.The thought behind I strove to joinUnto the thought before,But sequence ravelled out of reachLike balls upon a floor.—Έμιλυ Ντίκινσον. (view spoiler)[Και επειδή προς το τέλος τα vibes της Καταρίνα Μπλουμ ήταν δυνατά.Yes, Columbus Dispatch, I'm looking at you. (hide spoiler)]["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>

  • Volodymyr Stoyko
    2019-04-05 00:43

    "Щоб керувати долею, потрібен видатний розум. Щоб здійснювати плани, потрібен дурень."Здається, вже минув рік відтоді? як я читав одну з найсумніших книжкових історій евер "Квіти для Елджернона" Деніела Кіза. Твердо впевнений, що ще тоді додав у список для читання інший відомий твір Кіза - Множинні особистості Біллі Мілліґана. Але прочитати її довелося лише після того, як подруга на днях розповіла, що читає саме цю книжку. Тому в рамках свого двотижневого книжкового челенджу, Біллі Мілліган опинився на третьому місці списку.Перейду до головної думки, якою так хочеться поділитися - сюжет твору, без сумнівів - найцікавіший із прочитаного за рік. Підозроюю, немалу роль в такому сприйнятті історії про Біллі Міллігана відіграє той факт, що останні 5 місяців я читав лише Кафку, Ніцше та Беккета. Така компанія заставляє дуже багато думати про дотичні до змісту творів теми, часом надумані з власного життєвого досвіду.Множинні особистості Міллігана - як action-драма, яка тримає читача у напрузі від першої до останньої сторінки, заставляє забувати втому, не дає заснути, поки ти не дізнаєшся чим же закінчилася історія. Цей ефект ще більше підсилює реальність описаної історії, доведене психологами існування особистостей всередині Вільяма (справжнє ім'я) Міллігана. Завершивши читання книжки, зловив себе на думці, що не міг однозначно визначити чи Мілліган - протагоніст, а чи антагоніст. Це не дивно, враховуючи розщепленість особистості на приблизно рівну кількість позитивних та негативних персонажів. Але чому мені важливо стати на якусь сторону? Дуже хочеться зрозуміти позицію тих журналістів, лікарів, суддів, які відкинувши об'єктивне відношення до хвороби Міллігана, поливали його брудом наче цілісну особу психопата. Згвалтування, пограбування - причин достатньо, аби оправдати ненависть та бажання заховати Міллігана подалі від суспільства та "нормальних" людей. З іншого боку - такі ж люди (психологи, адвокати, поліцейські) повірили в діагноз Біллі та змогли виділити емоції, які визначають їх відношення до окремих особистостей Міллігана. І це теж "нормально". То ж таке та "нормальність"? Безконечна ненависть чи чуйність та добро? Ніколи не дізнаєшся, поки ти не є частиною процесу."У мене немає проблем. Я - частина проблеми"

  • Chantal
    2019-03-23 00:46

    Failed to keep it concise and to the pointHaving obscured the story with countless irrelevant details, Daniel Keyes succeeded in exasperating at least one of his readers. Who cares if Billy's case manager has started hunting deer annually since she was twelve? I thought the title of this book was The Minds of Billy Milligan. My only reason for giving it three stars is that I appreciate the tremendous effort Keyes put into conducting proper research for his book, albeit I am not convinced none of the information he extracted from the interviews with William Milligan wasn't opinionated at all.

  • Michael
    2019-04-21 20:49

    "მრავლობითი პიროვნების შესწავლას შეუძლია გონებისა და სხეულის კონტროლის შესახებ ძალიან მნიშვნელოვანი რამ გვითხრას"ესაა ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი რის გამოც ეს წიგნი და ბილის ცხოვრება მგონია საინტერესო.მას შემდეგ რაც რამაჩანდრანის the tale-tale brain წავიკითხე სადაც უამრავი საინტერესო კლინიკური შემთხვევა იყო აღწერილი, კიდევ უფრო დავრწმუნდი რომ სამყაროში ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ობიექტია ტვინი. განსაკუთრებით საინტერესო იყო პიროვნების გაორება, კორძიანი სხეულის დაზიანების გამო რომელიც ტვინის ორ ნახევარსფეროს კომუნიკაციას უზრუნველყოფს, თუმცა მრავლობითი პიროვნების სინდრომი კიდევ უფრო უცნაური და საინტერესოა. რეი კურზვეილის მიხედვით ტვინი საგნებს აღიქვამს სხვადასხვა იერარქიული მოდულების მიხედვით, რომლებიც ნეირონების გარკვეულ ფუნქციურად გაერთიანებულ ჯგუფებს წარმოადგენენ. ისინი პარალელურად შიფრავენ შემოსულ ინფორმაციას. მეცნიერები იმ აზრსაც ემხრობიან რომ "მე"-ს ერთიანობა რამდენადმე ილუზორულია, ის უფრო, მეტაფორა რომ გამოვიყენოთ: - ტვინის სხვადასხვა მოდულების"საბჭოა" ვიდრე განუყოფელი ერთიანობა.იქნებ მრავლობითი პიროვნებაც ამ საბჭოს არეულობაა? სხავდასხვა ფუნქციური მოდულები რომლებმაც თავი დამოუკიდებელ ადამიანებად წარმოიდგინეს?ვკითხულობდი ბილის ამბებს და პაუზების დროს სულ ვფიქრობდი. ნეტა როგორ აღიქვამს სამყაროს ცალკეული პიროვნება როცა შუქზე არაა? როგორ შეიძლება ისინი ასეთი რეალისტურები და დამოუკიდებლები იყვნენ როცა ერთ სხეულს იყოფენ? სრულიად უსუსური 4 წლის ბავშვი და ძლიერი ზრდასრული, მოხერხებული კრიმინალი? საიდან მოდის მათი პირადი ისტორიული ინდივიდუალური ფონი?ზედაპირულად გასაგებია, რომ ფსიქოლოგიურმა ტრამვამ გამოიწვია ეს დაშლა, მასპინძელმა ბილიმ თავდაცვისთვის შექმნა სხვადასხვა პიროვნება, ფუნქციები გადაანაწილა და განავითარა. მაგრამ როცა ამ ყველაფრის წარმოდგენას ცდილობ, დიდი გაოცება გიპყრობს. ეს სამ კილოგრამიანი სტრუქტურა მართლაც ყველაზე უცნაური ობიექტია ცნობილ სამყაროში.

  • Fitrani Puspitasari
    2019-04-18 20:30

    This book is a serious mind fuck for me.When it comes to writing technique; this book lacks of dramatic elements, and the language used is too clinical, too many characters, and probably the conversations in the book were transcribed from tapes. But once I took the book, I was drawn so deeply by the story.The details I found in this book put me in amazement. I could see each characters' description clearly and fell in love with Allen (and so were my friends). I sympathized each people inside Billy. Almost a heartbreaking that he still could survive within the condition and hard life. His life story is completely absorbing. I couldn't help but wondering "who am I staring at?" whenever I see his photos. Billy Milligan put me in hours googling for MPD cases and even more hours discussing it with friends. I have a big interest in human mind and psychology, and this book is a full course for me.Billy and this book are inspiration.

  • Kenia Kenny
    2019-04-05 20:32

    Mi ha dato un sacco di punti di riflessione mi è piaciuto tantissimo tanto quanto mi ha lasciato l'amaro in bocca. Senza alcun dubbio mi ha confermato che l'empatia dovrebbe essere la base della nostra esistenza.

  • Phèdre Banshee
    2019-04-12 22:31

    “Sappiamo che un mondo senza dolore è un mondo senza sentimento… ma un mondo senza sentimento è un mondo senza dolore.”Per quanto la storia sia molto personale, intensa e definita, questo è uno dei romanzi più soggettivi che io abbia mai letto. Questo perché ogni parere, dipende da ciò in cui crede il lettore, e ogni versione ha molti lati plausibili. Gli psichiatri dicono che si tratti di personalità multiple, il sistema giudiziario americano tratta Billy Milligan come un semplice criminale, e lo scrittore ci suggerisce addirittura una terza possibilità, sebbene non ne parli mai in modo esplicito, ma mette la pulce nell’orecchio al lettore di continuo, lo fa dubitare, lo fa riflettere e gli dà il materiale per mettere ogni cosa in discussione.Sono rimasta affascinata dall’abilità dell’autore nel caratterizzare ogni personalità, creando dei veri e propri personaggi. Il loro lato umano è così reale che inquieta, sconvolge e commuove.“«Non sapevo neanche che stavo venendo fuori sul posto. Qualcuno si è fatto male in prigione e sono venuto a prendermi il dolore.»«Me lo spiegheresti?»«Arthur dice che sono il guardiano del dolore. Quando qualcuno si fa male, sono io che vengo fuori sul posto e lo sento.»«Dev’essere terribile.»Annuì, con gli occhi lucidi. «Non è giusto.»”La trama è divisa in tre parti, con cronologie differenti che arrivano a coprire tutta la storia dettagliata del protagonista, forse anche troppo dettagliata; molte parti sono lente, i documenti riportati di continuo dopo un po' stancano, ma capisco che l'autore abbia voluto essere scrupoloso per evitare di non essere preso sul serio. Nonostante in alcune parti si faccia un po' di fatica, alla fine non si rimane delusi.L’obiettivo di questo romanzo, oltre a raccontare la storia di Billy Milligan e di sfruttare la corrente mediatica del suo caso, è quello di parlare della violenza su minori, delle conseguenze e di dove a volte arrivi un essere umano pur di proteggere se stesso e la sua mente. La sua vicenda è molto forte, violenta e drammatica, ma l’autore dimostra una grande umanità, sorvolando sui dettagli più scabrosi, che tanto attirano il pubblico ma che spesso mancano di rispetto al dolore delle persone coinvolte. Perché si parla di persone vere, e il lettore non lo dimentica mai.“Qualche giorno dopo, nel minigruppo, Arthur permise a Billy di prendere di nuovo il posto e di lavorare con la creta. Nick lo incoraggiò a modellare una testa, e Billy ci lavorò per quasi un’ora, formando una palla con la creta, aggiungendo dei pezzi per il naso e per gli occhi e premendoci dentro due palline per le iridi.«Ho fatto una testa», esclamò orgoglioso.«È fatta molto bene», disse Nick. «Chi dovrebbe essere?»«Deve essere qualcuno?»«No, solo pensavo che magari lo era.»Non appena Billy distolse lo sguardo, Allen prese il posto e guardò disgustato la testa di creta: era solo una massa grigia con delle palline d’argilla infilate dentro. Afferrò la spatola con l’intenzione di darle un’altra forma. L’avrebbe trasformata in un busto di Abramo Lincoln o forse di George Harding Jr., e avrebbe fatto vedere a Nick cos’era la vera scultura.Quando si mosse verso la faccia, l’attrezzo gli scivolò, conficcandoglisi nel braccio e facendolo sanguinare.Allen restò a bocca aperta. Sapeva benissimo di non essere stato così goffo. Improvvisamente, si sentì scaraventare contro il muro. Accidenti. Di nuovo Ragen.«Cos’ho fatto stavolta?» mormorò.La risposta gli rimbombava in testa. «Non devi mai toccare lavoro di Billy.»«Ma porca… volevo solo…»«Volevi darti arie. Far vedere che tu artista di talento. Ma adesso è più importante che Billy segua terapia.»”Il modo in cui le personalità (o persone, come insistono nel farsi chiamare) tentano in tutti i modi di proteggere Billy mi ha davvero scosso. Leggere i loro dialoghi è stato affascinante, al di là di quello che si vuole credere. Perché io penso che la verità, in questo caso, sia nel mezzo; dovendo scegliere, però, l’ipotesi dello scrittore sicuramente è quella che preferisco, ma io sceglierei sempre l’ipotesi più bizzarra, non faccio molto testo. È un romanzo che per essere apprezzato ha bisogno che il lettore ci creda, quindi perché non dargli un po’ di fiducia?“Arthur annuì. «Allora penso che possiamo tranquillamente procedere e dire allo scrittore di cercare qualcuno che pubblichi il libro.»«Continuo a pensare cosa non saggia», disse Ragen. «Credo che sia molto importante», fece Arthur, «che il mondo conosca questa storia. Sono stati scritti altri libri sulle personalità multiple, ma mai una storia come quella di Billy. Se si riesce a far capire alla gente come succedono queste cose, allora potremo dare un contributo alla salute mentale.»«E per di più», aggiunse Allen, «faremo un sacco di soldi.»«Questa», disse Ragen, «è affermazione migliore e più intelligente io ho sentito oggi.»«Sapevo che i soldi fanno sempre presa su di te», ribatté Allen.«È una delle più interessanti contraddizioni di Ragen», disse Arthur. «È un comunista devoto che ama il denaro al punto da arrivare a rubarlo.»«Ma sai bene», puntualizzò Ragen, «io sempre do a poveri e bisognosi quello che non serve a noi per pagare bollette.»«Quindi?» concluse Allen con una risata. «Forse possiamo farcele dedurre dalle tasse come attività caritatevoli.»”“«Ma lo sai, vero, che in realtà sei solo un’invenzione della fantasia di Billy?»Ragen si appoggiò indietro e sorrise. «Mi hanno detto, lo ho accettato che sono invenzione di fantasia di Billy, ma Billy non ha accettato questo. Billy ha fallito in tante cose. Per questo ci sono indesiderabili.»”“Arthur si guardò in giro, preoccupato, estrasse una pipa dalla tasca, la accese e buttò fuori una lunga boccata di fumo. «È una cosa da pazzi», disse.«Che cosa?» chiese il dottor Caul.«Mettere William a dormire per far venire fuori noi. Ho fatto di tutto per tenerlo sveglio. È importante per lui mantenere il controllo. Tuttavia» - spostò l’attenzione sui giornalisti - «per rispondere alla vostra domanda sulla violenza, posso garantire alle madri di questa comunità che non hanno bisogno di sprangare la porta. William sta migliorando. Sta acquisendo da me la logica e da Ragen la capacità di esprimere rabbia. Gli stiamo insegnando, e lui ci sta consumando. Quando William avrà imparato tutto quello che dobbiamo insegnargli, noi scompariremo.»”“Guidò fino a Clear Creek, dove era andato in campeggio moltissime volte, e si soffermò a contemplare il paesaggio come se lo vedesse per la prima volta. Osservando l’acqua che scintillava alla luce del sole attraverso gli alberi, Kathy capì perché Billy amasse tanto quel posto.«Devo dipingerlo ancora», disse lui. «Ma questa volta lo farò diverso. Voglio rivedere tutti i posti che conoscevo, e farli di nuovo.»«Non è cambiato nulla», osservò Bev.«Ma io sì.»”Per altre recensioni: http://www.landeincantate.it/la-torre...

  • Rana Wijaya
    2019-03-24 00:29

    Pernahkah membayangkan suatu hari kau duduk satu ruangan dengan seorang manusia yang satu menit yang lalu bicara denganmu dengan wajah bersahabat, suara lemah lembut dan menyenangkan lalu lima menit kemudian dia berubah galak, memiliki suara menggelegar, bersikap skeptis pada siapapun yang berada di sekitarnya dan tiba-tiba kemudian menangis, meringkuk di pojok ruangan, mengeluarkan suara seperti anak kecil yang sedang ketakutan dan tiba-tiba lagi dia bilang “dimana aku”, “apa aku telah melakukan kesalahan lagi” dengan pipi yang penuh dengan air mata seolah-olah dia tidak pernah ingat tentang apapun yang dia lakukan selama di ruangan itu?Novel ini berkisah tentang riwayat hidup seorang William Stanley Miligan, orang pertama dalam sejarah Amerika yang dibebaskan atas segala tuduhan kriminal yang diarahkan padanya dengan alasan dia tidak waras karena menderita kepribadian majemuk. Ada dua puluh empat tokoh yang hidup dalam diri Billy, begitu nama panggilannya. Kisah nyata yang ditulis dengan jumlah 668 halaman ini mengajak kita berkenalan dengan Arthur, pria asal Inggris, si ‘koordinator’ dari semua karakter yang ada; memiliki kepintaran dalam hal fisika, kimia, ilmu kedokteran dan bisa membaca serta menulis dalam bahasa arab. Lalu, Ragen, pria 23 tahun berkebangsaan Yugoslavia, menguasai bahasa Serbo-Kroasia, memiliki kemampuan tentang senjata dan peluru tapi buta warna. Dia akan menguasai kesadaran saat ‘keluarga’nya dalam bahaya. Dia temperamental dan memiliki kekuatan fisik yang luar biasa. Danny, 14 tahun, seorang anak yang selalu memiliki rasa takut pada orang lain, terutama laki-laki. Bahkan, kita akan dikenalkan dengan seorang wanita lesbian berusia 19 tahun bernama Adalana, seorang pemalu, kesepian, pintar memasak dan membersihkan rumah, dan yang ‘menyebabkan ke dua puluh empat tokoh lainnya’ berada di penjara Franklin Country, menjadi berita utama di koran-koran soal penangkapan tersangka dua korban penculikan dan pemerkosaan di kampus.Gary Schweickart, kepala pengacara pembela publik berusia 33 tahun adalah orang pertama yang bicara empat mata dengan Billy saat Billy berada di penjara Franklin Country. Gary semula hanya berniat memperkenalkan dirinya sendiri sebelum memilih anak buahnya (Billy minta pengacara wanita dan akhirnya memilih Judy Stevenson) untuk memberikan pembelaan terhadap Billy. Namun karena sikapnya yang sering sekali berbeda pada setiap kesempatan bersama dirinya, apalagi ketika penjara dihebohkan dengan niat Billy untuk bunuh diri, Gary mengusulkan pada Judy agar Judy mau mendatangkan psikiater dan memeriksa keadaan Billy.Pada pemeriksaan psikologis pertama pada tanggal 8 dan 13 Januari 1978, Milligan memiliki IQ 68. Billy diduga menderita penyakit skizofrenia akut. Dengan dasar pemeriksaan tersebut, Gary dan Judy mulai berjuang untuk membantu Billy mendapatkan penanganan yang tepat. Dan tempat itu bukan di penjara.Pada pengadilan pertama tanggal 19 Januari 1978, Hakim Jay C. Flowers mengeluarkan surat perintah untuk memindahkan Billy ke Southwest Community Mental Health Center di Colombus agar diperiksa oleh tim psikiatri forensik.Dorothy Turner adalah psikolog pertama yang melakukan wawancara terhadap Billy Miligan di Southwest pada tanggal 31 Januari 1978. Mulanya, dia bersiap untuk menghadapi seorang penjahat muda yang sedang berakting atau pura-pura gila agar dibebaskan dari segala tuntutan yang diberikan kepadanya. Tapi setelah proses wawancara itu berjalan seperti sedang menanyai beberapa karakter yang silih berganti bicara dalam satu tubuh untuk menjawab pertanyaan-pertanyaan Dorothy, Dorothy mengusulkan pada Gary dan Judy untuk mendatangkan Dr. Cornelia Wilbur, dokter yang telah menyembuhkan Sybil, wanita pemilik enam belas kepribadian ganda.Serangkaian penelitian dan tes menunjukkan bahwa karakter-karakter Billy yang tersembunyi muncul satu per satu. Para pengacara Billy berjuang keras agar Billy tidak dipindahkan ke Lima, tempat perawatan yang akan membuat Billy semakin depresi dan melakukan hal-hal yang tidak diinginkan, sebelum akhirnya Billy disidang kembali. Rumah Sakit Hearing adalah atlernatif terbaik. Dari situ, sisi lain dari Billy mulai terkuak satu persatu. Tentang kekerasan dan pelecehan yang diterimanya sewaktu dia masih kecil. Tentang ayah tirinya yang memperlakukan dia secara tidak senonoh yang membuatnya sangat trauma dan depresi. Tentang keahliannya melukis dan menggambar, tentang tes IQ yang hasilnya berbeda pada setiap karakter yang ada di dalam diri Billy ( David = 69, Danny = 71, Tommy = 87, Christopher = 102, Ragen = 119, Alen = 120) Namun orang lain diluar sana tetap menganggap Billy hanya sedang berakting dan mereka juga mati-matian menjebloskan Billy ke tempat yang tidak Billy inginkan, penjara. Billy yang dibenci, Billy yang dicemooh, Billy yang dalam perjalanan perawatannya berusaha untuk menyatukan dirinya menjadi ‘Hanya Billy’, dan lalu terpuruk dan mengalami depresi dan berniat untuk bunuh diri lagi.Lalu akankah Billy berhasil bangkit dari kekacauan yang ada dalam dirinya setelah seluruh orang di belakangnya berjuang mati-matian untuk menumbuhkan rasa percaya dirinya lagi? Akankah dia berhasil menjalani kehidupannya dengan normal seperti Sybill yang akhirnya sembuh? Ataukah dia akan semakin parah dan tak berkeinginan untuk melanjutkan hidup lagi?Semua pertanyaan itu bisa ditemukan di Novel ’24 Wajah Billy’ yang ditulis oleh Daniel Keyes, pria lulusan Brooklyn College dengan meraih gelar B.A dalam bidang psikologi. Novel pertamanya yang berjudul Flowers For Algernon memenangkan sebuah anugerah penghargaan. Setelah kemudian di filmkan dengan judul CHARLY (diproduksi 1968)*Dengan huruf R yang ditulis berlawanan arah*, film tersebut juga membuat Cliff Robertson, pemeran tokoh Charly, memenangkan piala Oscar sebagai pemeran utama terbaik.Saat kita membaca novel ini, kita akan diajak menyelami karakter-karakter yang ada dalam diri Billy. Semakin lama, kita akan semakin menitikkan airmata dan berharap kita bisa memeluknya dan memberikan dia perlindungan. Seandainya saja tidak ada kekerasan rumah tangga yang terjadi saat dia kecil, semua itu, tokoh-tokoh dalam diri Billy tidak akan keluar, mencoba melindunginya dengan segala cara dan berontak….“..Milligan, yang jelas tidak diberi kesempatan yang adil dalam hidup ini, telah kembali ke Athens untuk dirawat oleh para ahli di sini. Dan masyarakat ini, kalaupun ada yang mereka perbuat, seharusnya membantu memberikan atmosfer mendukung yang dia butuhkan…Kami tidak meminta Anda untuk menyambut Milligan dengan tangan terbuka. Tetapi kami meminta Anda untuk memahami. Itulah yang setidaknya berhak dia terima.”-edisi koran mahasiswa Ohio University yang di terbitkan di The Post pada tanggal 12 April 1982-Data Buku :Judul Terjemahan : 24 Wajah BillyJudul Asli : The Minds Of Billy MilliganPengarang : Daniel KeyesPenerjemah : Miriasti dan Meda SatrioPenyunting : Budhyastuti R.HTerbit di Indonesia : Edisi Baru Cetakan I, Desember 2009 ; 668 hal ; 20,5 cmPenerbit Indonesia : Qanita

  • Books and Tea
    2019-03-28 21:28

    Cosa posso dirvi di questo libro se non che rientrerà sicuramente nella classifica dei più belli letti nel 2018? Mi ha devastata, mi ha fatto aprire gli occhi su tanti aspetti che ignoravo ed è un libro che mi è rimasto nel cuore.. Come Billy Milligan, che imparerete ad amare attraverso le sue 24 personalità diverse. E' assurdo che tutto questo sia realmente accaduto!

  • Ghanda
    2019-04-12 22:47

    Ge-ni-al romanul! Mi-e ciudă că a stat ani de zile necitit în bibliotecă, dar a venit la momentul potrivit. Povestea e captivantă și foarte bine scrisă, iar uneori ceea ce se întâmplă e atât de fascinant încât pare ireal... Am trecut prin multe momente în care refuzam să accept că descrie o poveste de viață reală. Merită citită și recitită, e dovada că mintea umană e mai presus de înțelegerea noastră.

  • Liviu Szoke
    2019-03-26 02:30

    Una din cele mai tulburătoare relatări ale vieții unui infractor ajuns în atenția tuturor datorită bolii sale: tulburare mentala cauzată de personalitate disociativă. Faceți cunoștință cu Billy Miliigan și cele douăzeci și patru de personalități ale sale, primul infractor acuzat de delicte grave precum viol și jaf armat care a fost eliberat din cauza diagnosticului pus de doctori celebri ai vremii. Recenzia, pe FanSF: http://wp.me/pz4D9-2jl.

  • Giulia_lamadeleine
    2019-04-18 19:35

    Che vita straordinaria e inclemente.

  • Postcards from far away
    2019-03-30 02:54

    "Una famiglia allargata": le persone dentro.Libro eccellente anche se non di facile lettura.Trattasi di una biografia della reale storia e dei lunghi travagli del criminale che fece scandalo in America fra gli anni 70 e 80, William Milligan. Egli fu accusato, all'apice della sua storia in età adulta, di rapina e stupro verso tre donne.Insomma, la vicenda del nostro protagonista ha radici e origini sin da quando era piccolo: Bill, infatti, fu vittima di abusi sessuali e non da parte del patrigno.Lì, Bill iniziò a non voler più essere sé stesso e la sua mente cominciò a frammentarsi: ad ogni abuso, ogni violenza, ogni shock la sua mente si disgregava in pezzi. Alla fine, queste "persone" furono 24.Pazzesco.È sicuramente la prima parola che uno va a pensare prima di leggere questo libro.Ingiustizia, comprensione, rabbia, riscatto sono solo alcune delle sensazioni che, invece, ci si ritrova alla fine della lettura.Non ci sono parti, non ci si può schierare. Siamo in presenza di una persona che è esistita realmente che ha commesso crimini e, nonostante ciò, la paura degli esseri umani contorce anche le menti di chi crediamo "normali", sebbene siamo un po' tutti malati, come si può leggere testualmente dal suddetto libro.Ripeto: non è una lettura facile ma, a mio parere, per gli interessati questo può essere un viaggio nella mente di una persona che è consapevole di ciò che è, di chi vi abita e vi ospita.La scrittura, opera di Keyes, non è scientifica ad eccezione di qualche sporadico accenno ma niente di allarmante; l'insieme della storia è ben ponderata, diciamo anche romanzata nei limiti del possibile dato che essa si basa su una storia reale. Linguaggio semplice e scorrevole, ben pochi (forse un paio) momenti un po' statici e tediosi ma passano velocemente e la narrazione ritorna a scorrere.Davvero un ottimo libro! Consigliato!

  • Alessio
    2019-04-08 22:44

    Una storia vera che non conoscevo, un susseguirsi appassionante di eventi che porta il lettore a immedesimarsi in Billy e a vivere le sue 24 vite.

  • Roberta ♥
    2019-03-23 23:48

    L'idea era sicuramente interessante ed ero curiosissima, con molte aspettative per questo libro, che ho voluto leggere prima che uscisse il film.. devo ammettere però che non è stata una lettura semplice, veramente troppi troppi personaggi..capisco la storia delle oltre 20 personalità, ma personalmente ho visto nel libro solo tanta confusione..nei passaggi da una personalità all'altra era molto facile perdere il filo e non capire bene con chi si avesse a che fare, oltre che ricordare tutti i dettagli. Carina l'idea e la storia, ma pensavo e speravo venisse resa un po' meglio.

  • Elena
    2019-04-20 22:34

    Have you ever wanted to meet any literature character?I guess everyone has. There is a number of people I would really pull out of pages too. And after reading a book about a man with 24 separate personalities including, for example, a colour-blind Yugoslavian 'keeper of hate', a lesbian who raped women, a drug-addicted and several other bright, independent and sometimes totally different alters, there is a new leader in this list. And the fact that Billy Milligan was a real person, the first DID patient who successfully used his diagnosis as a defense at court, makes it truly catching. "The minds of Billy Milligan' is not the first book where I meet a man with multiple personalities. What is more, since teenage years the Narrator and Tyler Durden have been my favourite psychos :) So there is no wonder that most probably it will be found on a "favourites" bookshelf.The most curious thing for me there is how Billy’s alters shared their "duties" - someone was responsible for artistic talents, another kept a good shape, the third kept pain, cooked etc. But the one who attracted me most of all is an Englishman Arthur, a man of great intelligence, educated in many spheres such as medicine and sciences at all, who learned languages by himself. It was he who made the others “… never be still, never waste time, never allow their minds to stagnate.” (Can I have such Arthur in my head too?) For those who prefer deep metaphors, colourful descriptions and rich language there is a huge disappointment - mostly it is a biography with dry facts written in order to introduce us Billy Milligan but let it be no detraction from the work the author made. I guess it was not an easy task to get closer to all his personalities as changes between them took place instantly and nobody knew what to expect. This book is one of the cases when you regret that there are only 600 pages but not 1200 and after finishing it you just stare at the ceiling wondering what was really happening in Billy's head and how the story finished (Billy Milligan died at the age of 59 in 2014, they say, with all personalities fused). I have no idea how challenging it must be for DiCaprio who is going to play the lead role in The Crowded Room, the film based on this book but well…let’s see. Incredible story.Incredible person. P.S. One of the personalities was Slavic. A communist who drank vodka...khm...

  • Last Melancholic
    2019-04-05 23:56

    "ბილი მილიგანის მრავალი გონება" არის წიგნი რომელმაც შეუძლებელია მრავალი ურთიერთსაწინააღმდეგო და სულისშემძვრელი შეგრძნება არ აღძრას მკითხველში, განსაკუთრებით მათში ვისაც სიუჟეტზე მეტად პროტაგონტისტის სულიერ ლაბირინთებში ხეტიალი და ჩხრეკა უყვარს. მიუხედავად იმისა რომ ნაწარმოები დოკუმენტური ხასიათისაა და მასში ერთი გრამი გამონაგონი არ არის , შეიძლება გაგიჩნდეს შეგრძნება რომ სამეცინერო ფანტასტიკას კითხულობ.სინამდვილეში კი ყველაფერი რაც ბილის და მის 24 პიროვნების თავს ხდება აბსლოლუტურად რეალური და შეულამაზებელია. ულიამ სტენლი მილიგანი ჯერ კიდევ ღრმა ბავშვობაში იგონებს წარმოსახვით მეგობარს, შემდეგ ტკივილის " რისივერს"–დეივიდს,რაც უფრო აუტანელი და შემზარავი ხდება ბილის მიმართ მისი მამინაცვალის მიერ განხორციელებული ძალადობა, მით უფრო იზრდება ბილის მიერ თავდაცვის მიზნით გამოგონებული ე.წ მიკრო ადამინების რაოდენობა. რაც ყველაზე საიტერესოა ეს ადამიანები ერთმანეთისაგან სრულიად განსხვავებული ინდივიდები არიან : დახვეწილი მანერების მქონე ბრიტანელი ჯენტლმენიდან დაწყებული ნარკოდამოკიდებული ხულიგანითა და მარტოსული ლესბოსელით დამთავრებული... ბილის არ შეუძლია გააკონტროლოს მათი ქცევა და ვერც ცნობიერების შუქს აკონტროლებს, ამიტომაც მუდმივად ის შეგრძნება აქვს რომ დრო ეკარგება. ჰოდა,თუკი სიმართლეს თვალებში შეხედავთ განა ყველა ადამინიც მე–ების უსასრულო რაოდენობისაგან არ შევდგებით ? რომელია უფრო უარესი , შენი ნაწილები შენგან დამოუკიდებლად მოქმედებდნენ და ამით იტანჯებოდე, თუ გამთლიანებული იყო მაგრამ მაინც არ შეგეძლოს შენს შინაგან " ფილიპთან" და " კევინთან " ( არასასურველები) ბრძოლა?პირველ შემთხვევაში პასუხისმგებლობას მთლიანად იხსნი, მეორეში კი მთელი ეს ტვირთი მხრებზე გაწევს ყოველდღიურად გახსენებს თავს და შენც იცი რომ ვერსად გაექცევი რადგან ასეთია ადამიანური ბუნება.ან იბრძვი და გტკივა ან მარცხდები და მაინც გტკივა. მთავარია ყველანაირი ემოციისგან არ დაიცალო, რადგანაც როგორც ბილი იტყოდა : "სამყარო ტკივილის გარეშე გრძნობებისაგან დაცლილი სამყაროა" ბილის ამბავი კიდევ ერთი დადასტურებაა ფროიდისეული იდეისა,რომ პიროვნებას ინდივიდად აყალიბებს მისი ბავშვობა და ამ პერიოდში გადატანილმა ტკივილმა შეიძლება მთელი მისი ცხოვრება თავდაყირა დააყენოს და ისეთი შედეგები გამოიღოს როგორიცაა მრავლობითი პიროვნების აშლილობა, დისლექისია, აგრესია და ა.შმადლობა დენიელ კიზს ამ რთული ამბის საოცრად გადმოცემისთვის. ვიცი, რომ ყოველთვის როცა დაბნეული ვიქნები და არჩევანის გაკეთება მომიწევს ბილი გამახსენდება და ჩემს შინაგან ხმებს უფრო გამძაფრებულ ყურადღებას დავუთმობ.

  • Ruby
    2019-04-03 20:41

    Երբևէ կարդացածս ամենալավ վավերագրական գիրքն էր։ Սկզբում մի տեսակ շատ գեղարվեստական էր թվում, հավատս չէր գալիս, որ իրոք հնարավոր է, որ մի մարդն ունենա իրարից տարբեր էդքան անհատականություններ։ Ու էդ անհատականություններն էլ իրարից էնքան տարբերվող ու վառ էին, ամեն մեկն իրեն բնորոշ գծերով ու ֆունկցիաներով, ու էնքան հետաքրքիր, որ մի տեսակ չէի ուզում, որ Բիլլիի անձերը միացնեին, որովհետև դրանից իր անհատականություններից յուրաքանչյուրն ինչ–որ բան էր կորցնելու։ Չնայած բռնաբարություններին ու մնացած մանր–մունր հանցագործություններին, Բիլլիի նկատմամբ միայն համակրանք եմ զգացել, որովհետև երբ պատկերացնում ես, թե ինչ ծանր կլինի մարդու համար անել մի բան, հետո չհիշել, չգիտակցել գործողություններն ու մեղադրվել դրանում, արդեն հասկանում ես, որ էդ արդեն չափազանց մեծ պատիժ ա։ Գրքի ընթացքում զգում էի, որ իրեն, ինչպես յուրաքանչյուր հոգեկան խնդիր ունեցող մարդու, աջակցություն ա պետք, պետք ա որ իրեն ընդունեն ու հասկանան, որպեսզի ինքը կարողանա հաղթահարել իր խնդիրները։էդ տեսանկյունից, կարծում եմ, Քիզն իր առաջ խնդիր էր դրել գրքում ցույց տալ, թե ինչ արդյունավետ ա էն բուժումը, երբ բժիշկը ընդունում, հասկանում և օգնում ա հիվանդին, ու թե ինչ կործանարար ա վատ վերաբերմունքն ու բռնությունը։ Ու ընդհանրապես, շատ էի սխալվում կարծելով, որ «Ծաղիկներ Ալջերնոնի համար» գիրքը Քիզի ամենա–ամենան ա։ Չնայած էս գիրքը վավերագրություն ա, պատմությունն ինքնին ահավոր հետաքրքիր ա, բայց հեղինակի պրոֆեսիոնալիզմն անհնար ա չգնահատել։

  • Nata
    2019-04-01 22:28

    Dintotdeauna mi-a plăcut cărțile care abordează psihica omului. Cartea aceasta e mai mult decât m-am așteptat eu. E un caz real pe care autorul l-a cercetat timp de 2 ani de zile. Tristă poveste în care un copil este distrus pe viață în urma abuzurilor sexuale unuia dintre părinți. Și-a dezvoltat 24 de personalități în urma acestor abuzuri, zece ani a stat închis în diferite ospicii, a fost cercetat de diferiți psihiatri, medici de profesie, a fost eliberat numai atunci când toate aceste personalități ale au fuzionat în una singură. O anchetă psihologică menită să facă lumină în cazul lui Milligan, un caz foarte trist, dar un subiect foarte bun de carte, așa cum numai Daniel Keyes a putut să scrie.

  • Aya
    2019-04-17 21:54

    This book is what introduced me to what's commonly known as MDP-Multiple Personality Disorder (now called Dissociative Identity Disorder). It was written in 1981, a time where only a few doctors and therapists believed in MDP, where it was unlikely for Billy to recover.He was the host of 24 different personalities: men, women and children. It all started when he was a kid. Not bearing his stepfather's sexual abuse on a regular basis, Billy's mind developed another personality to suffer his pain . And so on, whenever Billy found himself in a situation where he would need to escape, his mind developes a personality according to Billy's needs. He ended up with 24 different 'people' inside of him. Each one with a purpose. Not all desirable. He started to act weird around his friends and family, doing things and denying having done them afterwards. People would call him a liar, he wasn't even conscious of his new state. He became weaker, sank into depression and decided to kill himself. That's when one of his personalities showed up and 'put him to sleep', he was becoming a danger to all of them, threatening to kill them. The personalities took over for almost 2 years. During which the undesirables commited crimes, the most serious one being rape. He got arrested, pleaded not guilty by reason of insanity, and for the first time in history, he was discharged and sent to Hospital for treatement. This book unveils one of the many mysteries of our brains. How little control we have over our body and mind, and sheds light on an important point: how our acts could contradict our intentions. So, do we really remain the same person under all circumstances?

  • Cristina Frîncu
    2019-04-17 23:26

    Nu dau prea des 5 stele pe Goodreads. Pentru 5 stele trebuie să mă zguduie cartea din toți țâțânii. Ei, pentru Mințile lui Billy Milligan aș fi dat 6 stele, m-am mulțumit cu 5, că n-am avut de ales. Billy a murit în 2014, dar chiar dacă s-ar fi repetat scenariul Sybil, și-ar fi recunoscut că, dracu’ știe, era cel mai bun actor din toate galaxiile și a jucat teatru toată viața lui, teatru pe 24 de roluri, tot ar rămâne o carte fenomenală pentru că-ți ia mintea și ți-o face prâsnel. Să povestesc cartea sau să spun că mi-a plăcut ar fi ridicol, pentru că o astfel de carte nu poate fi povestită, nu am dreptul să o reduc la câteva propoziții fade despre cum s-a dus Billy încolo și-ncoace, și nici nu poate lăsa gust plăcut. N-are ce să-ți placă la tulburarea de identitate disociativă. Dar poți să înveți multe despre tine însuți și despre oameni, citind-o. Iar cunoașterea bate plăcerea în orice moment… părerea mea.Mai multe, aici: https://suntgulie.wordpress.com/2016/...

  • Megi Sajaia
    2019-03-27 21:53

    კითხვას ვიწყებთ მინაწერით: "ეძღვნება ყველას, ვისაც ბავშვობაში ძალადობა განუცდია, განსაკუთრებით მათ, ვინც იმალება." წიგნი ერთდროულად მძიმეცაა და სასიამოვნოც. რამდენიმე ემოცია ენაცვლება ერთმანეთს კითხვისას და 24 ადამიანის ცხოვრების დეტალი იმდენად გითრევს, რომ სრულიად იძირები უილიამ სტენლი მილიგანის ცხოვრებაში. ის პირველი ადამიანია აშშ-ში, რომელიც ერთგვარი ფსიქიკური დარღვევის გამო არაერთ მძიმე ბრალდებაში ცნეს უდანაშაულოდ, რადგან ერთსა და იმავე დროს რამდენიმე პიროვნება იყო. ვბრაზდები, ბავშვობაში განცდილ ტკივილს, ძალადობას რა შედეგამდე მივყავართ და რამდენი უსამართლობის ატანა უწევს ადამიანს. მიუხედავად გაუსაძლისი ტკივილისა სიკეთე და სიმართლე მაინც იმარჯვებენ ♡პ.ს სამყარო ტკივილის გარეშე გრძნობებისგან დაცლილი სამყაროა.... მაგრამ სამყარო გრძნობების გარეშე ტკივილისგან თავისუფალ სამყაროს ნიშნავს ♡